Volg ons ook op facebook

La Roche & Ardennen

01-01-2010

Zondagochtend half 10 stond onze vertrouwde buschauffeur (Steven) ons weer op te wachten bij het Jubal gebouw, want vandaag werd er afgereisd naar La Roche, een plaatsje in de Belgische Ardennen.

Na een bustocht van ruim vier uur kwamen we na zon, regen, file en haarspeldbochten aan op de plaats van bestemming. Nadat we ons razendsnel omgekleed hadden in de heerlijke Belgische buitenlucht, moesten we ons snel naar het begin van de optocht begeven. De start hiervan stond namelijk om half 3 gepland, terwijl wij om kwart over 2 aankwamen. De toeschouwers stonden dan ook raar te kijken toen wij de optocht van achter naar voor moesten lopen om op de startplek te komen. Uiteindelijk hebben we toch een plekje in de optocht weten te bemachtigen en het publiek nogmaals onze klanken laten horen. Ook de guard wist het publiek goed te bespelen, mede door de nieuwelingen (Cilla, Nicole, Christel en Tamara). Alhoewel niet elk guardlid een glimlach op de gezichten van de vrouwelijke toeschouwers wist te krijgen, was het voor de Dames en heer toch een geslaagd optreden.

Ook deze Belgische optocht was niet een van de langste dus iedereen dacht alweer aan een vroege thuiskomst. Dit bleek toch anders uit te pakken. Aan het eind van de optocht moest Jubal zich melden bij een grote feesttent. Samen met de andere muziekkorpsen, fanfares en dweilorkesten zou daar aan het eind van de middag nog gespeeld worden voor het Belgische carnavalspubliek. Jubal stond om half 6 op de planning, na wat rondvraag bij de andere Nederlandse korpsen bleek dat zij het zelfde te horen hadden gekregen. De organisatie had namelijk besloten dat de “wie het eerst komt wie het eerst maalt strategie” vandaag toegepast zou worden. Je kunt wel begrijpen dat dit leuke situaties met zich mee bracht. Gelukkig wist onze sousafoonspeelster de nodige voordringers tegen te houden en met een mooi woordje Frans van de andere bassist kon Jubal uiteindelijk rond zessen de tent nog even op zijn kop zetten. Na afloop werd er nog flink geklapt door het publiek en zo kwam er een einde aan het Belgische avontuur.

Na het optreden hebben we ons snel omgekleed en zijn we de bus ingedoken voor de terugreis. Die was weer als vanouds gezellig. Er werd gezongen, vele sterke verhalen kwamen op tafel en hier en daar kwamen er verrassend leuke gesprekken op gang.  Natuurlijk nog even een bezoekje gebracht aan de McDonalds waar onze buschauffeur nu wel zijn drie gangen menu vergoed kreeg en heel Jubal zelfs werd getrakteerd op een kopje koffie van het zeer vriendelijke McDonalds-personeel. McDonalds. Echt chapeau!

Klik hier voor alle foto's

Reageer op dit nieuwsbericht

Ga naar boven